Podsumowanie ofert Liczba ofert: 2. |
![]() | Cellonet, CD | Andrzej Bauer | e-Muzyka |
| aros.pl | od 40.76PLN | ||
Cellonet, CD za 40.76 zł Cena: 40.76 zł Oktet wiolonczelowy może wydać się zespołem niezwykłym. Wbrew pozorom nie jest jednak zespołem niespotykanym. Upodobanie do zwielokrotnionego, monochromatycznego, nasyconego brzmienia niskich instrume | |||
![]() | Cellonet, CD | Andrzej Bauer | e-Muzyka |
| bonito.pl | od 40.76PLN | ||
Cellonet, CD za 40.76 zł Cena: 40.76 zł Oktet wiolonczelowy może wydać się zespołem niezwykłym. Wbrew pozorom nie jest jednak zespołem niespotykanym. Upodobanie do zwielokrotnionego, monochromatycznego, nasyconego brzmienia niskich instrumentów smyczkowych przejawiano już w XVII wieku. Popularne wówczas w Anglii consorts – a więc kameralne zespoły tworzone z instrumentów tylko jednej rodziny, wśród których szczególnie popularne były consorts of viols – mogły składać się z instrumentów różnej bądź tej samej wielkości, przy czym niskie instrumenty nadawały się do gry zespołowej znacznie lepiej niż wysokie, używane raczej do popisów solistycznych. W XX wieku ten szczególny consort stał się twórczym wyzwaniem, którego chętnie podejmowali się kompozytorzy tacy jak Luciano Berio (Korót na 8 wiolonczel), Steve Reich (Cello Conterpoint na 8 wiolonczel), Pierre Boulez (Messagesquisse na 9 wiolonczel) czy Horatiu Radulescu (Credo na 9 wiolonczel), widząc w nim potencjał do eksplorowania barw instrumentalnych, nowoczesnych technik gry czy spektrum dźwięku. Niewątpliwie wiolonczela jest instrumentem inspirującym, a co dopiero osiem lub więcej wiolonczel! Specyfika instrumentu sprawia, że w zespole wiolonczel doskonale brzmi zarówno muzyka renesansu i baroku, jak i XX i XXI wieku. To właśnie miała na względzie Warszawska Grupa Cellonet, kiedy układała program niniejszej płyty: pokazać potencjał zespołu z możliwie wielu stron. Mamy więc i Bacha, i da Venosę, i Berio, i Recha, i Wojciechowskiego. A na dokładkę jeszcze muzykę filmową – Kołysankę Krzysztofa Komedy, z udziałem pianisty jazzowego Leszka Możdżera i w adaptacji muzycznej Krzysztofa Lenczowskiego. W każdym z tych utworów wiolonczele brzmią inaczej – w zależności od epoki i stylu, ewoluuje inne barwy i skojarzenia muzyczne. Jak to się dzieje, że w utworze Bacha słychać trąbki barokowe? Skoro w rockowo-heavy metalowym repertuarze fińskiej grupy Apocalyptica cztery wiolonczele brzmią jak gitary elektryczne, to skojarzenia wydają się nieograniczone. | |||